เอ็ดดี้ ฮาว เปลี่ยน นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด จากทีมที่มีแนวโน้มตกชั้นให้กลายเป็นผู้ชนะถ้วยรางวัลและผู้ที่มีโอกาสเข้าร่วมยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก แต่กลับต้องหยุดการปฏิวัติของเขาเนื่องจากขาดการสนับสนุน
ช่วงเวลาของเอ็ดดี้ ฮาว ที่นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด จะถูกจดจำว่าเป็นช่วงที่เปลี่ยนสโมสรที่ล่องลอยให้กลายเป็นทีมที่สามารถฝันถึงถ้วยรางวัลและคืนที่ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก แต่กลับจบลงด้วยความรู้สึกว่าทั้งผู้จัดการทีมและคณะกรรมการหมดหนทางในเวลาเดียวกัน
จากความกลัวการตกชั้นสู่คืนแห่งแชมเปียนส์ลีก
เมื่อฮาวมาถึงในเดือนพฤศจิกายน 2021 นิวคาสเซิลอยู่ในอันดับที่ 19 ของพรีเมียร์ลีกและเผชิญกับการต่อสู้เพื่อไม่ให้ตกชั้น การเข้าซื้อกิจการที่ได้รับการสนับสนุนจากซาอุดีอาระเบียได้เปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์ทางการเงินของสโมสรในชั่วข้ามคืน แต่ในสนามกลับไม่มีเอกลักษณ์ที่ชัดเจน โครงสร้างน้อย และทีมที่ขาดความมั่นใจ
ภารกิจแรกของฮาวไม่ใช่การไล่ตามข่าวพาดหัว แต่เป็นการดึงห้องแต่งตัวที่แตกสลายกลับไปสู่พื้นฐาน: การจัดระเบียบ ความเข้มข้น และความเชื่อมั่น ภายในไม่กี่เดือน การเปลี่ยนแปลงก็ชัดเจน แม็กพายส์หลุดพ้นจากโซนตกชั้น โดยจบในอันดับกลางอย่างสบายๆ
ฟุตบอลที่เล่นเป็นเชิงรุกโดยไม่ประมาท สร้างจากรูปแบบการป้องกันที่กระชับและการกดดันที่ดุดันในบางช่วงเวลาแทนที่จะเป็นความยุ่งเหยิงทั้งหมด ในฤดูกาลถัดๆ ไป แพลตฟอร์มนี้กลายเป็นฐานที่มั่น นิวคาสเซิลภายใต้ฮาวเข้าถึงแชมเปียนส์ลีก ได้อยู่ร่วมกับทีมชั้นนำของยุโรป และทำให้เซนต์ เจมส์ ปาร์ครู้สึกเหมือนเป็นจุดหมายปลายทางสำหรับนักเตะที่มีความทะเยอทะยานแทนที่จะเป็นแค่บันได
ตัวเลขยืนยันการเปลี่ยนแปลง ใน 231 เกม ทีมของฮาวชนะ 112 เสมอ 48 และแพ้ 71 อัตราการชนะอยู่ที่เกือบ 50 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งเป็นการก้าวกระโดดครั้งใหญ่สำหรับสโมสรที่ใช้เวลาหลายปีในการโยโย่ระหว่างการอยู่รอดและการหยุดนิ่ง อย่างไรก็ตาม สิ่งที่สำคัญกว่าตัวเลขคือความรู้สึกของทิศทาง นิวคาสเซิลดูเหมือนจะเป็นสโมสรที่กำลังสร้างสรรค์สิ่งใหม่ โดยมีแกนหลักที่อายุน้อยและผู้จัดการที่ได้รับความไว้วางใจในการกำหนดโครงการ
การส่งมอบถ้วยรางวัลที่รอคอยมานาน
สำหรับการพูดคุยเกี่ยวกับ “โครงการ” และ “กระบวนการ” ความสำเร็จที่นิวคาสเซิลมักจะถูกวัดจากช่วงเวลาไม่แพ้กับตัวชี้วัด ฮาวส่งมอบหนึ่งในช่วงเวลาเหล่านั้นในปี 2025 เมื่อเขานำสโมสรไปสู่ถ้วย EFL คัพ ซึ่งเป็นถ้วยรางวัลในประเทศใบแรกของนิวคาสเซิลในรอบ 70 ปี มันไม่ใช่ถ้วยรางวัลที่หรูหรา แต่ในบริบทของประวัติศาสตร์สมัยใหม่ของสโมสร มันมีความสำคัญอย่างมาก
ชัยชนะนั้นเป็นขั้นตอนถัดไปที่เป็นธรรมชาติในกระบวนการสร้างใหม่ของฮาว ความยืดหยุ่นในการป้องกันที่ช่วยให้ นิวคาสเซิลหลุดพ้นจากการตกชั้นพัฒนาเป็นทีมที่สามารถแข่งขันในหลายด้าน ขณะเดียวกันก็ยังสามารถสู้กับทีมใหญ่แบบดั้งเดิมได้
สำหรับแฟนบอลที่ใช้เวลาหลายทศวรรษในการดูคนอื่นยกถ้วยรางวัลทางโทรทัศน์ การเห็นกัปตันของตนขึ้นบันไดที่เวมบลีย์มีความสำคัญไม่แพ้กับการจบในอันดับสี่อันดับแรก มันง่ายที่จะลืมในตอนนี้ท่ามกลางเสียงรบกวนจากการจากไปของเขาว่าสโมสรเดินทางมาไกลเพียงใดภายใต้การนำของเขา จากการตกชั้นไปสู่การเป็นผู้เข้าร่วมแชมเปียนส์ลีก จากการเกือบเป็นผู้ชนะไปสู่การเป็นผู้ชนะถ้วย ฮาวพานิวคาสเซิลจากการฝันถึงความเกี่ยวข้องไปสู่การได้สัมผัสมัน
ความทะเยอทะยานของคณะกรรมการกับการกระทำของพวกเขา
และถึงกระนั้นความสำเร็จนั้นก็มาพร้อมกับค่าใช้จ่ายที่มองไม่เห็น เจ้าของนิวคาสเซิลตั้งเป้าหมายสาธารณะที่กล้าหาญ โดยพูดถึงการท้าทายเพื่อชิงรางวัลชั้นนำของเกมภายในปี 2030 ความทะเยอทะยานเหล่านั้นต้องการการลงทุนอย่างต่อเนื่อง การสร้างทีมอย่างรอบคอบ และวิสัยทัศน์ร่วมกันระหว่างคณะกรรมการและผู้จัดการ ในช่วงสองฤดูร้อนที่ผ่านมา ความสอดคล้องนั้นเริ่มลดลง
กฎการทำกำไรและความยั่งยืนบังคับให้นิวคาสเซิลกลายเป็นสโมสรที่ขายนักเตะในบางส่วน ในระยะเวลา 12 เดือน พวกเขาอนุมัติการขายอเล็กซานเดอร์ อิซัคให้กับลิเวอร์พูล แอนโธนี กอร์ดอนให้กับบาร์เซโลนา และซานโดร โทนาลีให้กับท็อตแนม ทั้งหมดนี้ในราคาที่สูง
ฮาวเชื่อว่ากัปตันบรูโน่ กิมาไรส์จะตามไปยังอาร์เซนอลในที่สุด และการสนทนากับกัปตันของเขาได้ทำให้เขารู้สึกชัดเจนว่าพื้นฐานที่เขาวางไว้กำลังถูกทำลายอย่างต่อเนื่อง
การวิจารณ์สาธารณะมุ่งเน้นไปที่ผลลัพธ์ การจบอันดับที่ 12 ในฤดูกาลที่แล้วและการแพ้ 17 นัดจาก 38 เกมลีก อย่างไรก็ตาม ความผิดหวังที่ลึกซึ้งกว่าคือโครงสร้าง ผู้จัดการที่ช่วยกำหนดเอกลักษณ์สมัยใหม่ของนิวคาสเซิลค่อยๆ สูญเสียอิทธิพลในการสรรหานักเตะ และความทะเยอทะยานของคณะกรรมการไม่สะท้อนออกมาในสนาม
โครงการที่เริ่มต้นขึ้นในฐานะหนึ่งในโครงการที่น่าตื่นเต้นที่สุดในยุโรปเริ่มรู้สึก ในสายตาของฮาว ว่ามันกำลังค่อยๆ แตกสลาย
ทำไมฮาวถึงตัดสินใจเดินจากไป
การตัดสินใจของฮาวที่จะออกไปไม่ใช่การตอบสนองที่เร่งรีบต่อความพ่ายแพ้ในช่วงปรีซีซั่น แม้ว่าการแพ้ 4-1 ต่อบริสตอล ซิตี้จะรู้สึกเป็นสัญลักษณ์ รายงานระบุว่าเขาเริ่มพูดถึงการลาออกหลังจากความพ่ายแพ้ในบ้านต่อเบรนท์ฟอร์ดในเดือนกุมภาพันธ์ เมื่อแฟนบางคนหันมาโจมตีเขา และเขาได้เสนอที่จะลาออกด้วยวาจา เขายังคงอยู่หลังจากถูกชักชวนให้คิดทบทวน แต่ความสงสัยยังคงอยู่
จนถึงฤดูร้อนนี้ ภาพรวมชัดเจน ฮาวรู้สึกเหนื่อยล้าในด้านอารมณ์และร่างกาย ถูกทำลายจากประสบการณ์การอยู่ในตำแหน่งนานเกินไปที่บอร์นมัธและประสบกับการตกชั้น เขารับรู้ถึงสัญญาณเตือนภัยและในครั้งนี้เลือกที่จะไม่มองข้ามมัน
การสะสมความล้มเหลวในการย้ายทีม การสูญเสียและการสูญเสียที่กำลังจะเกิดขึ้นของนักเตะสำคัญ และความรู้สึกว่าการเป็นเจ้าของได้กลายเป็นการไม่สนใจ ล้วนส่งผลต่อผู้จัดการที่รู้สึกว่าเขาไม่มีเครื่องมือในการตอบสนองต่อความคาดหวังที่เพิ่มขึ้น
ท้ายที่สุด ฮาวบอกกับสโมสรว่าเขาต้องการพักจากฟุตบอล และการแยกทางถูกอธิบายว่าเป็นไปอย่างเป็นมิตร เขาจากไปด้วยชื่อเสียงที่ยังคงอยู่ โดยได้เปลี่ยนความฝันของนิวคาสเซิลให้กลายเป็นความจริง แต่ก็ยังมีการเตือนอย่างเงียบๆ ว่าความทะเยอทะยานโดยไม่มีการสนับสนุนที่สม่ำเสมอจะทำให้แม้แต่บุคคลที่มุ่งมั่นที่สุดหมดแรงในที่สุด
ที่มา: thehardtackle.com
